Terug naar de vorige pagina

26 november 2020

“We zijn wel eens ontvangen door een tot tranen toe ontroerde moeder die erg blij was met onze proactieve houding”

Lonneke Moors

Lonneke Moors van Jouw Unit over kwetsbare jongeren in de SDOA-gemeenten: “We zijn wel eens ontvangen door een tot tranen toe ontroerde moeder die erg blij was met onze proactieve houding”

Ook jongeren kunnen door allerlei persoonlijke omstandigheden thuis komen te zitten en geen uitweg meer zien. Ongemotiveerd, hele dagen bankhangen, niet meer naar school of aan het werk willen gaan. Om maar niet te spreken over hun wanhopige ouders. Het team van Jouw Unit van de Sociale Dienst Oost Achterhoek (SDOA) komt dit allemaal tegen.

Lonneke Moors, klantmanager en trajectbegeleider, werkt al jaren met deze kwetsbare doelgroep en ziet wat er gebeurt. De laatste tijd schakelen ook de sociale teams – die in de wijken actief zijn – haar deskundigheid in als ze deze jongeren tegenkomen. “Het zijn bijna allemaal jongeren met een rugzakje, die om welke reden dan ook een (grote) afstand tot de arbeidsmarkt hebben, zegt de ervaren trajectbegeleider. Over de problematiek rond deze kwetsbare groep en de effectieve aanpak van Jouw Unit, sociale teams van gemeenten en andere instanties spraken we haar onlangs. We stelden Lonneke Moors 5 vragen.

1. Wat voor jongeren komen bij Jouw Unit binnen en met wie werken jullie samen?

“Het zijn bijna allemaal jongeren met een rugzak(je) die om welke reden dan ook een (grote) afstand tot de arbeidsmarkt hebben. Het zijn jongeren uit het praktijkonderwijs (Pro), voortgezet speciaal onderwijs (VSO), PW- jongeren (Participatiewet) en NUO (Niet Uitkerings Ontvangers). Daarin werken we onder andere samen met onderwijsinstanties (praktijk, voortgezet en beroepsonderwijs), het Regionale Meld- en Coördinatiepunt (RMC), wijkteams en de hulpverlening (ambulant, verslaving of geestelijke gezondheidszorg).”

2. Jij werkt inmiddels heel wat jaren met deze jongeren. Wat zie je?

“Ik zie dat de Wajong wel is aangescherpt, maar de doelgroep is natuurlijk niet verdwenen. De beperkingen van de jongeren zijn nadrukkelijker aanwezig. De meesten komen binnen bij ons met ambulante begeleider”.

3. Wat kan Jouw Unit voor hen betekenen?

“We zien dat uit alles blijkt dat een zinvolle dagbesteding een heel belangrijke bijdrage levert aan het welbevinden en de eigenwaarde van deze jongeren. Dan bedoel ik: werk, werkervaringsplekken en natuurlijk ook (oriëntatie op) scholing. De SDOA heeft gelukkig een groot netwerk van werkgevers en organisaties waar deze jongeren zouden kunnen werken. Of via een werkervaringsplek aan de slag kunnen. Daarnaast is er veel samenwerking met scholen om ze op een juiste manier terug te leiden naar een passende opleiding, tenminste als daar mogelijkheden voor zijn. Bij Jouw Unit kijken we naar waar deze jongeren goed in zijn en waar we samen met hen naar toe kunnen werken voor hun toekomst. Voor de jongere is de uitkering het belangrijkste. Zij moeten wel hun rekeningen kunnen betalen en financieel een basis leggen. De andere professionals en instanties bieden juist meer hulp, ondersteuning of behandeling, bij zaken die jongeren (nog) niet zelf kunnen.

4. De sociale teams (gemeenten) zijn in de wijken aan het werk en zien veel van wat er zich achter de voordeur afspeelt. Voor hen ben jij inmiddels een belangrijke contactpersoon geworden. Hoe werken jullie samen?

“De samenwerking gaat steeds beter en wordt ook steeds wederkeriger. We overleggen veelal samen wat het beste is voor deze jongeren. Dat kan bijvoorbeeld, een werkervaringsplek, ondersteuning van therapie of een behandeling zijn. Samen zorgen we ervoor dat ze meer structuur krijgen, een beter dag- en nachtritme. Zo helpen we allen mee om een goede basis te creëren van waaruit deze jongeren kunnen participeren aan de samenleving.”

5. Contact onderhouden met jongeren is cruciaal, maar hoe pak je dat aan?

“Wij gaan natuurlijk met jongeren in gesprek. Dit doen we bij ons op kantoor, op hun werk- of werkervaringsplek. Maar soms ook op neutraal terrein, zoals bij de bibliotheek of het gemeentehuis. Zelf ga ik regelmatig op huisbezoek omdat mij dat erg helpt om een zo compleet mogelijk beeld te krijgen van een jongere. En als team Jouw Unit appen, appen en nog eens appen we met onze jongeren. Daarnaast zijn we ook actief op Facebook en sinds kort ook op Instagram. “

Bonusvraag: Jij bent ook actief binnen het regionale project ‘Bankzitters’. Doel is om de jongeren in beeld te krijgen. Hoe gaat het tot nu toe?

“In dit project worden kwetsbare jongeren besproken die geen uitkering ontvangen, niet ingeschreven staan bij een opleiding én nauwelijks tot geen inkomen hebben. Dit overleg vindt per kwartaal plaats met de drie gemeenten. Bij dit overleg zijn een afgevaardigde van het wijkteam, de trajectbegeleider van het RMC en ik aanwezig.

In het begin schrok ik van het aantal jongeren dat op de lijst staat. Maar al snel ontdekten we samen dat het met veel van die jongeren gelukkig goed gaat. Ze zitten niet werkloos thuis, maar zijn bijvoorbeeld: ZZP’er, werken in Duitsland, volgen een opleiding in het buitenland, hebben een tussenjaar genomen om te reizen of doen internationaal vrijwilligerswerk. We hebben ze in ieder geval in beeld. Met de jongeren waar het niet goed mee gaat, zoeken we contact. Dat is ongeveer 10%. Ik moet zeggen dat we tijdens het zoeken van contact met de jongeren in indrukwekkende en mooie situaties terecht komen. Zo zijn we een keer ontvangen door een tot tranen toe ontroerde moeder die erg blij was met onze proactieve houding.”


Terug
naar boven